Mijn eerste afspraak met de medisch psycholoog
Vandaag had ik mijn eerste afspraak met de medisch psycholoog.
En eerlijk gezegd ging ik er met een heel duidelijke verwachting naartoe.
Ik dacht dat ik naar huis zou gaan met opdrachten. Dingen zoals: minder vaak wegen, minder eten afwegen, minder calorieΓ«n invoeren in een app. Een soort stappenplan om het obsessieve gedrag meteen aan te pakken.
Maar zo ging het eigenlijk helemaal niet.
Geen opdrachten, maar een gesprek
In plaats daarvan hebben we vooral gepraat. Over waarom ik zelf aan de bel heb getrokken. Over wat er in mijn hoofd gebeurt als het gaat over eten, gewicht en controle.
Het werd eigenlijk een heel open en fijn gesprek.
Al snel kwamen we uit bij iets wat ik zelf ook herken: dat er in mijn hoofd twee manieren van denken lijken te zijn.
Twee stemmen in mijn hoofd
Aan de ene kant is er een soort doemdenker.
Een stem die vindt dat het nooit goed genoeg is. Die blijft streven naar perfectie. Die denkt dat het altijd beter, strakker, preciezer moet.
En aan de andere kant is er ook een relativerende stem.
Die stem weet dat gewicht schommelt. Dat dat normaal is. Dat het niet gezond is om zo obsessief met eten en cijfers bezig te zijn.
Die twee kanten botsen eigenlijk constant met elkaar.
En soms wint die kritische, perfectionistische kant.
Waar komt dat vandaan?
Tijdens het gesprek hebben we ook gekeken naar waar die obsessie en dat sterke streven naar perfectie mogelijk vandaan komen.
We hebben verschillende dingen besproken die daar invloed op kunnen hebben. Niet om iemand of iets de schuld te geven, maar vooral om te begrijpen hoe bepaalde patronen zijn ontstaan.
Want als je beter begrijpt waarom je iets doet of denkt, wordt het ook makkelijker om het stap voor stap te veranderen.
Over twee weken verder
Over twee weken heb ik mijn volgende afspraak.
Dan gaan we verder kijken naar waar dat sterke streven naar perfectie vandaan komt.
Maar niet alleen dat.
Het doel is ook om te kijken hoe we dat perfectionisme misschien kunnen omzetten in iets dat in mijn voordeel werkt, in plaats van iets dat me nu vooral in de weg zit.
Een eerste stap
Ik vond het spannend om deze stap te zetten, maar het voelde vandaag eigenlijk vooral goed.
Niet omdat alles ineens opgelost is — dat is natuurlijk niet zo.
Maar omdat het voelt alsof ik eindelijk begin te begrijpen wat er in mijn hoofd gebeurt.
En dat is misschien wel de eerste echte stap richting verandering.
Reacties
Een reactie posten